Sahrenin yerine piknik, mesire, kır gibi kavramlar kondu ama hiçbiri sahrenin yerini tutmaz. Bizim dilimizde, yaşayışımızda ve hatıralarımızda sahrenin ayrı bir yeri vardır.
Sahreyi, sıcak ülkelerde insanların akşam saatlerinden sonra gecenin serinliğini almak için yüksek yerlere çıkıp geceyi sohbetle geçirirler , buna sahre derler.. Bu buluşmalarda bir şeyler yenir, çay kahve içilir, muhabbet edilir; bazen sabaha yani seher vaktine kadar oturulurmuş.
Biz ise sahreye kendi hayatımızdan başka anlam yüklemiş ve kendimize mal etmişiz.
Gaziantep’te sahre çok önemli bir buluşma şeklidir. Biz her vesileyle sahreye gideriz. Açık havayı, kırı bayırı çok severiz. Sahrelerimiz bir araya gelmenin, sohbet ve muhabbet etmenin, birbirimizin derdini ve neşesini paylaşmanın vesilesidir. Hoşça vakit geçirir, geride güzel hatıralar bırakırız. Bu yüzden çeşit çeşit sahremiz vardır.
1-Nişanlı sahresinde oğlan evi kız evini davet eder. Mevsimine göre açık havada veya evde bir araya gelinir. Bahar aylarında bu buluşma kaymak batırmalı olur; adına da kaymak sahresi denir.
2-Asker sahresi: askere gidecek olan ve askerliğini bitirip tezkere almış oğlan ile ailesi, yakınları tarafından sahreye davet edilir. Askere giderken de döndüğünde de bir araya gelinir, birlikte vakit geçirilir.
3-Barış sahresi: Küs olan İki taraf barıştırıldığında, bu sulhu ilan etmek, aradaki buzları eritmek ve yeniden yakınlık kurmak için arabulucu aile her iki aileyi sahreye davet eder. Aynı sofraya oturulur, sohbet edilir; barışın sıcaklığı bu buluşmayla pekişir.

4-Him basma sahresi: Ramazan’dan önce de him basma sahresi yapılır. Him basma, yani temel atma demektir. Ramazan’a hazırlık için yeme içmenin biraz artırıldığı bir sahre çeşididir.
5-Bostan arası sahresi: Genellikle Cuma günleri öğleden sonra komşu kadınların buluşup şehrin etrefındaki bostanlara yağlı köfte yapmaya gittikleri sahredir.
6- Yas ala sahresi : Yakın zamanda cenazesi olan aile, cenazenin kırkı çıktıktan sonra yakınları tarafından sahreye davet edilir. Biraz dışarı çıksınlar, hava alsınlar, sohbet etsinler diye düşünülür. Acılı aileye eşlik edilir, dertleri paylaşılır.
7- Köy sahresi: Köyde bağı, bahçesi veya bir yakını olanın yanına gidilir. Yaz aylarında ağaç altlarında, su kenarlarında oturulur. Yemekler yapılır; dolma, doğrama, kabaklama pişirilir. Köy sahresinin yatılısı da olur, yatısızı da.
8- Gazel tepeleme sahresi: Güzün sonunda, ağaçlar yapraklarını döküp havalar serinleyince yakın yerlere sahreye gidilir. Öğleden sonra üşümeye kalmadan yapılır. Ya evde dolma filan yapılır, ya da çarşıdan hazır yemek tava, lahmacun yaptırılır. Hiç olmazsa sahrede yağlı köfte yoğurulur.
9- Sandık dibi sahresi: Baharın ilk günlerinde kilerde bulgurun simidin azaldığı vakir, köfte yoğurulmaya gidilir. Köfteden saonara da şire sandığının dibinde kalan bastık, sucuk , tarana, yenilir..
10: Mahalle sahresi: Hazırlığıyla, yolculuğuyla başlı başına bir hatıradır. Mahalledeki konu komşu, yakın hısım akraba bir kamyon tutar ya da bir yakını kamyonunu getirir. Sabah daha güneş doğarken çoluk çocuk herkes kamyona doluşur. Yataklar, minderler, yastıklar, halılar ve kilimler yüklenir. Yemek hazırlıkları için gereken malzemeler, kap kacak da alınır, erkenden yola çıkılırdı. Bu sahrelerin en meşhur yerlerinden biri, Küçük Kilisecik köyünün yakınında, Değirmendere denilen yerdeki büyük çınarın altında bulunan pınarın başıydı. Sabah erkenden varılır, herkes kendi kahvaltısını yapardı. Ardından oyunlar oynanır, ortam uygunsa suya girilirdi.
Öğlen yağlı köfte yapılırdı. İkindiye yakın da kazan yemeği hazırlanırdı. Genellikle firikli acur dolması, doğrama veya başka bir mevsim yemeği pişirilirdi. Sabahın erken saatlerinde başlayan sahre, akşama kadar sürer , akşama doğru tekrar kamyona doluşulur, evlere dönülürdü.
11: Esnaf sahresi: Ahilik geleneklerinden gelen yılda bir kere yaz aylarında her gurup esnafın ayrı ayrı yaptığı yemekli açıkhava toplantı ve eğlende şeklidir.
Ahi teşkilatlarının sosyal faaliyetlerinden olan “ziyafet toplantıları” esnaf sahreleri ile benzerlik göstermektedir. “Yıllık Adli Toplantı” adıyla anılan bu organizasyon yılda bir kez Ahi birlikleri tarafından şehir dışında mesire yerlerinde yapılırdı.
Ahilik teşkilatlarının işleyiş kurallarını anlatan fütüvvet-namelerde “Sofra Çekme” eski esnaf sahreleri ile benzeşmektedir.
Ayrıca bir makamdan diğer makama (çıraklıktan-kalfalığa, kalfalıktan-ustalığa) geçen Ahilerin Şed Kuşatma merasiminden sonra sofra çektikleri, ziyafet verdikleri bilinmektedir. Tüm bu benzerliklerin yanında Ahi birliklerinin faaliyette bulunduğu şehirlerde, aynı meslek dalında faaliyet gösteren esnaf ve sanatkârların genellikle bir çarşısı vardır. Bedesten, Arasta,Uzun Çarşı.. gibi isimler verilen bu yerlerde aynı iş koluna sahip dükkanlar bulunur.Çarşısı olan esnafın başka yerde dükkan açmalarına izin verilmezdi.
Gaziantep'te de tarihi çarşılarda bu uygulama gözlenmektedir. Tüm bu göstergeler Gaziantep ve çevresinde geçmişte Ahilik kurumunun varlığına delil olmaktadır.Esnaf Sahresi geleneği yalnızca Gaziantep ve çevresinde görülmektedir.
Geçmiş dönemlerde Esnaf Sahresi için tercih edilen başlıca mekanlar arasında; Kavaklık, Aynalı Kavaklık,(Çıksorut) Alleben, Sarıgüllük, İncilipınar, Dutluk, Nurgana ve Yedisöğüt yer almaktadır.
Esnaf Sahreleri,Mayıs ayı ile Ağustos ayları arasında tertip edilir.O gün tüm esnaf dükkanını kapatmak zorunda olduğundan halkın acil ihtiyaçlarının karşılanması için toplanarak aralarında en çok parayı veren esnafa, o gün dükkanını açma hakkı tanınır. “Çarşı Satma” denilen bu uygulamada elde edilen gelir ise Esnaf Sahresinin düzenlenmesinde harcanır.
Bizim sahrelerimizde hayatın pek çok hâline yer vardır. Nişanlıların sevincinde, askerin gidişinde ve dönüşünde, küslerin barışmasında, yaslı bir ailenin yeniden dışarı çıkmasında sahre vesile olur. Bazen de konu komşu toplanıp bir pınarın başına gitmek yeterlidir.
BOSTANARASINDA YAĞLI KÖFTE YOĞURULAN SAHRELER.
BOSTANARASINDA YAĞLI KÖFTE YOĞURULAN SAHRELER.
KAVAKLIKTA SAHRE 1940 KÖY SAHRESİ
Esnaf sahresi
Kavaklıkta sıra sıra tencere
Halılar serilmiş yeşillik yere
Üstte kuşlar altta ses verir dere
Sırsırla kurbağa vurur mızrabı
Adalar insandan denizdir taşlar
Kızlar kendir seker oğlanlar koşar
Her köme ayrı bir dünyada yaşar
Unutmuşlar günah, ve sevabı
Sarımsak dişleri sanki kuyruktur
Taze göv soğanlar Badem sucuktur
Kırmızı erik lokum lokum oluktur
Tüter mangallardan caartlak kebabı
Künefe, baklava, helva ve börek
Ayran, cacık buzlu, lahmacun gevrek
Kuzu kızartması, ya o mübarek
Haykırır: "Gel çeşit çeşit aş kabı"
Alem ol alemdir devran ol devran
Yeter artık evden çıksın da ferman
Bizim ele doğru oluver revan
Şiir :Cemil Cahit Güzelbey