Türkiye’nin bu alanda ciddi bir potansiyeli var. Yazılımda, sağlık turizminde, eğitimde, lojistikte, danışmanlıkta ve film sektöründe… Yetişmiş insan kaynağımız var, maliyet avantajımız var. Ama açık konuşmak gerekirse, bu potansiyeli yeterince görünür kılabildiğimizi söylemek zor.
Çünkü hizmet ihracatı biraz farklı bir iş. Ürünü gönderirsiniz, alıcı görür, dener, karar verir. Hizmette ise önce güveni satmanız gerekir. İnsanlar sizi tanımalı, size inanmalı.
Bu yüzden fuarlar meselesini biraz hafife alıyoruz gibi geliyor bana. Çoğu kişi fuar deyince sadece yurt dışını düşünüyor. Evet, uluslararası fuarlar önemli. Gidip yerinde anlatmak, temas kurmak, pazarı görmek ayrı bir değer. Ama işin bir de çoğu zaman gözden kaçan tarafı var: yurt içindeki uluslararası nitelikli fuarlar.
Aslında Türkiye’de düzenlenen birçok fuar, yabancı alıcıları, yatırımcıları ve iş ortaklarını buraya getiriyor. Yani siz ülke dışına çıkmadan da uluslararası bir vitrine çıkabiliyorsunuz. Üstelik maliyet çok daha düşük, organizasyon daha kolay.
Bu açıdan bakınca yurt içi fuarlar, özellikle hizmet sektöründeki firmalar için ciddi bir fırsat. Hem kendinizi anlatıyorsunuz hem de “ev sahibi” olmanın avantajını kullanıyorsunuz. Daha rahat iletişim kuruyorsunuz, daha fazla zaman ayırabiliyorsunuz.
Ama yine aynı sorun: Yeterince değerlendirebiliyor muyuz? Çok emin değilim.
Tabii işin bir de destek boyutu var. Ticaret Bakanlığı’nın sunduğu imkanlar aslında bu süreci oldukça kolaylaştırıyor.
Yurt dışı fuar katılımlarında olduğu gibi, yurt içindeki uluslararası fuarlara katılımda da çeşitli destekler söz konusu. Bunun yanında;
*Yurt dışı birim açma destekleri,
*Reklam ve tanıtım giderleri,
*Belgelendirme süreçleri gibi birçok kalem, firmaların elini ciddi anlamda rahatlatıyor.
Yani aslında sistem kurulmuş. Devlet “çıkın, anlatın, büyüyün” diyor.
Doğru fuarı seçmek, hedef kitleyi belirlemek, fuar öncesi ve sonrası süreci planlamak… Bunlar yapılmadan katıldığınız fuar, sadece bir masraf kalemi olarak kalıyor. Ama doğru yapıldığında, bir fuar tek başına yeni bir pazarın kapısını açabiliyor. Dünya hızla hizmet ekonomisine kayıyor. Bizim de bu değişime ayak uydurmaktan başka seçeneğimiz yok. Elimizde insan kaynağı var, bilgi var, potansiyel var. Üstelik artık bu potansiyeli dünyaya anlatabileceğimiz hem yurt dışı hem yurt içi platformlar da var.
Sonuç olarak artık ihracat sadece mal göndermek değil, değer satmaktır. Hizmet ihracatı ise bu değerin en rafine halidir. Fuarlar bu değerin vitrini, devlet destekleri ise bu vitrinin kurulmasını sağlayan altyapıdır.
Görünmeyen bu gücü görünür kılmak ise bizim elimizde. Geriye tek bir şey kalıyor: Sahaya çıkmak. Görünmeyen, anlatılmayan bir hizmetin ihracatı da olmuyor.